ప్రహ్లాదుడి కథ The Story of Prahlada

రాక్షస రాజు కొడుకు

హిరణ్యకశిపుడు విష్ణువును ద్వేషించాడు. తన రాజ్యంలో ఎవరూ హరి నామం ఉచ్చరించకూడదని ఆజ్ఞ.

అతని కొడుకు ప్రహ్లాదుడు. చదువు నేర్చుకోవడానికి పంపితే, గురువులు నేర్పినది కాక 'నారాయణ' అనే నామాన్ని పట్టుకున్నాడు.

పోతన భాగవతంలో ఈ ఘట్టం తెలుగు సాహిత్యంలోనే ఒక శిఖరం. 'మందార మకరంద మాధుర్యమునఁ దేలు మధుపంబు' అనే పద్యం ఈ సందర్భంలోనిదే — తేనె రుచి తెలిసిన తుమ్మెద ఇంకెక్కడికీ పోదన్న భావం.

శిక్షలు

తండ్రి బెదిరించాడు, కొట్టించాడు, కొండ మీద నుంచి తోయించాడు, విషమిచ్చాడు, ఏనుగుల కాళ్ళ కింద వేయించాడు. ఏదీ పని చేయలేదు.

హోలిక కథ కూడా ఇక్కడిదే — అగ్నికి లొంగని వరం ఉన్న మేనత్త ప్రహ్లాదుడిని ఒడిలో కూర్చోబెట్టుకుని మంటలలో కూర్చుంది; ఆమె కాలిపోయింది, బాలుడు బతికాడు. ఉత్తర భారతంలో హోలీ పండుగ ఈ కథతో ముడిపడి ఉంది.

ఈ భాగంలో గమనించదగ్గది ప్రహ్లాదుడి ప్రతిస్పందన. అతను తండ్రిని ద్వేషించలేదు, ఎదిరించలేదు. కేవలం నామాన్ని విడవలేదు.

స్తంభం

'నీ దేవుడు ఎక్కడ ఉన్నాడు?' అని తండ్రి అడిగాడు. 'అంతటా' అన్నాడు కొడుకు. 'ఈ స్తంభంలో ఉన్నాడా?' 'ఉన్నాడు.'

హిరణ్యకశిపుడు స్తంభాన్ని కొట్టాడు. అందులోంచి నరసింహుడు వచ్చాడు — నరుడూ కాని, సింహమూ కాని రూపం.

సంధ్యా సమయంలో, గడప మీద, తొడల మీద పెట్టుకుని, గోళ్ళతో — వరంలోని ప్రతి నిబంధననూ గౌరవిస్తూనే సంహారం జరిగింది.

కథలోని కేంద్రం

ఈ కథ రాక్షస సంహారం గురించి కాదు. ఒక బాలుడి నమ్మకం గురించి.

ప్రహ్లాదుడు 'ఉన్నాడు' అన్నప్పుడు అది వాదన కాదు — నమ్మకం. ఆ మాట నిలబెట్టడానికే స్వామి స్తంభం చీల్చుకుని వచ్చాడని భక్తి సంప్రదాయం చెబుతుంది.

సంహారం తర్వాత ఉగ్రుడైన స్వామిని శాంతపరచింది కూడా ప్రహ్లాదుడే అని కథనం.

→ ఈరోజు భక్తి
→ పండుగల క్యాలెండర్
→ ఈ రోజు పంచాంగం, రాశి ఫలాలు